حال ببینیم دوازده امامی که حضرت پیامبر اکرم (ص) در احادیث فرموده‌اند چه کسانی هستند.
امام اول :
حضرت علی بن ابیطالب (ع)
کنیه : ابوالحسن و حسین، ابوتراب
لقب : امیرالمؤمنین، الوصی، مرتضی
پدر : ابوطالب بن عبدالمطلب بن هاشم
مادر : فاطمه بنت اسد بن هاشم
تولّد : او در سیزده رجب، ده سال قبل از بعثت (600 میلادی) در داخل کعبه بدنیا آمد.
امامت : امامت او بعد از فوت پیامبر طبق دستور خداوند متعال که پیامبر اعلام فرموده بودند (رجوع به حدیث غدیر خم) به سال 11 هجری (632 میلادی) شروع شد.
شهادت : او بسال 40 هجری (661 میلادی) روز 21 رمضان توسط یکی از خوارج بنام عبدالرحمن بن ملجم در کوفه حین نماز گذاردن به شهادت رسید و در نجف (عراق) دفن گردید. محل دفن حضرت امیرالمؤمنین علی(ع) سالها نامعلوم بود تا حضرت امام صادق (ع) محل آن را مشخص نمود.
امام دوم :
حسن بن علی بن ابیطالب (ع)
کنیه : ابومحمد
لقب : سبط اکبر، مجتبی
پدر : علی بن ابیطالب
مادر : فاطمه الزهرا بنت (دختر) محمد بن عبدالله (پیامبر اسلام) (ص)
تولّد : او به سال 3 هجری (625 م) در 15 رمضان در مدینه بدنیا آمد.
شهادت : در سال 50 هـ (670 م) بدستور معاویه مسموم گردید و در مدینه، قبرستان بقیع دفن شد.
امام سوم :
حسین بن علی بن ابیطالب (ع)
کنیه : ابو عبدالله
لقب : سبط اصغر، سید الشهدا
پدر : علی بن ابیطالب
مادر : فاطمه الزهرا بنت محمد مصطفی (ص) (پیامبر اسلام)
تولّد : به سال 4 هجری (626 م) سوم شعبان در مدینه بدنیا آمد.
شهادت : او به سال 61 هـ (680 م) در کربلا در روز عاشورا (دهم محرم) بدستور یزید و توسط لشکر وی به شهادت رسید. و در کربلا دفن شد. علاوه بر او هفتاد و دو نفر همراه او نیز به شهادت رسیدند و خانواده وی و همراهانش به اسارت گرفته شد.
امام چهارم :
علی بن حسین (ع)
کنیه : ابوالحسن
لقب : زین العابدین، سجاد
پدر : حسین بن علی
تولّد : به سال 38 هـ (659 م) روز پنجم شعبان در مدینه
شهادت : در سال 94 هـ (712 م) یا 95 هـ (713 م) 20 محرم و به دستور هشام بن عبدالملک (از خلفای بنی امیه) به شهادت رسید و در بقیع دفن شد.
امام پنجم :
محمد بن علی (ع)
کنبه : ابوجعفر
لقب : باقر
تولّد : به سال 57 هـ (677 م) روز اول رجب در مدینه
شهادت : در سال 114 (733 م) روز 7 ذیحجه در مدینه و بدستور ابراهیم به شهادت رسید و در بقیع دفن شد.
امام ششم :
جعفر بن محمد (ع)
کنیه : ابوعبدالله
لقب : صادق
تولّد : به سال 83 هـ (702 م) روز 17 ربیع الاول در مدینه
شهادت : در سال 148 هـ (765 م) روز 25 شوال و بدستور منصور (از خلفای بنی عباس) به شهادت رسید و در بقیع دفن گردید.
امام هفتم
موسی بن جعفر (ع)
کنیه : ابوالحسن
لقب : کاظم
تولّد : به سال 129 هـ (746 م) روز هفتم صفر در مدینه
شهادت : در سال 183 هـ (799 م) و بدستور هارون الرشید (از خلفای بنی عباس) در بغداد و در کاظمین در نزدیکی بغداد دفن گردید.
امام هشتم :
علی بن موسی (ع)
کنیه : ابوالحسن
لقب : رضا
تولّد : به سال 148 هـ (765 م) روز یازدهم ذیقعده در مدینه
شهادت : در سال 203 هـ (818 م) روز سی‌ام صفر در طوس و بدستور مروان و در همان مکان دفن گردید.
امام نهم :
محمد بن علی (ع)
کنیه : ابوعبدالله
لقب : جواد، تقی
تولّد : به سال 195 هـ (811 م) در روز دهم رجب در مدینه
شهادت : در سال 220 هـ (835 م) در روز سی‌ام ذیقعده در بغداد و به دستور معتصم و در کاظمین دفن گردید.
امام دهم :
علی بن محمد (ع)
کنیه : ابوالحسن
لقب : هادی، نقی
تولّد : به سال 212 هـ (827 م) در روز پنجم رجب در مدینه
شهادت : در سال 254 هـ (868 م) روز سوم رجب در سامرا (عراق) و بدستور متوکل و در همان مکان دفن گردید.
امام یازدهم :
حسن بن علی (ع)
کنیه : ابو محمد
لقب : عسکری
تولّد : به سال 232 هـ (846 م) در روز هشتم ربیع الثانی در مدینه
شهادت : در سال 260 هـ (874 م) روز هشتم ربیع الاول در سامرا بدستور معتمد و در همان مکان دفن گردید.
امام دوازدهم
محمد بن حسن (ع) (عجل الله تعالی فی فرجه الشریف)
کنیه : ابوالقاسم
لقب : مهدی، حجة، قائم آل محمد، امام زمان، صاحب الزمان، صاحب‌الامر، منتظر، بقیة الله
تولد : به سال 255 هـ (869 م) روز پانزدهم شعبان در سامرا متولد گردید. ایشان زنده و در غیبت بسر می‌برند. حضرت امام زمان مهدی (عج) در سال 260 هـ بعد از فوت پدر گرامی‌شان بعد از خواندن نماز میت بر پدر خود بعلت خفقان موجود در آنزمان و اینکه خلیفه عباسی دستور دستگیری و قتل حضرت را صادر کرده بود از نظرها غایب گردید و ایشان تا سال 329 هـ (844 م) در غیبت صغری بسر می‌برد یعنی در این مدت مردم توسط چهار نایب خاص ایشان با حضرت در تماس بودند بعد از آن غیبت کبری شروع شد که تاکنون ادامه دارد و در این مدت (غیبت کبری) هیچکس از محل ایشان خبر ندارد و هر کس قبل از ندای آسمانی (به بخش علائم ظهور مراجعه نمایید) ادعای مهدویت بکند (یعنی ادعا کند که مهدی است) یا ادعای ارتباط با حضرت مهدی (ع) بکند دروغگو است و باید تکذیبش کرد. حضرت امام مهدی (ع) بدستور خداوند متعال ظهور کرده و جهان را پر از عدل و داد خواهد کرد.
]در بخش بعدی در این باره به تفصیل خواهد آمد.[

“خدایا به من معرفت خودت را بشناسان زیرا تو اگر معرفت خودت را نشناسانی، نشناسم پیغمبرت را، خدایا به من پیامبرت را بشناسان زیرا اگر پیامبرت را بمن نشناسانی، نشناسم حجت تو را، خدایا بمن حجت خودت را بشناسان زیرا اگر حجت خودت را بمن نشناسانی، از دینم گمراه می‌شوم. خدایا مرا نمیران مانند مردن جاهلیت و منحرف نکن قلب مرا پس از آنکه هدایت کردی، خدایا همچنانکه هدایت کردی مرا به ولایت کسانیکه واجب کردی اطاعتشان را از ولیّ امرهایی که پس از پیامبرت (ص) می‌باشند. پس اطاعت امر کردم ولیّ امرهایت امیرالمؤمنین علی بن ابیطالب و حسن و حسین و علی و محمد و جعفر و موسی و علی و محمد و علی و حسن و حجت قائم مهدی که درودهایت بر همگی آنان”.
دعای «در غیبت امام زمان (ع)» مفاتیح