درس اول

پیش نما
در این درس ...
• عبارات کلیدی هنگام معاشرت
• ترتیب کلمات جمله
• آشنایی با افعال کره ای
• زمان حال ساده (1)
• حروف اضافه - " به "،" پشت "،" در "
• واژگان (1)

دستور زبان
• عبارات کلیدی هنگام معاشرت 인사
این خیلی مناسب است که این درس ها را با چند عبارت کلیدی شروع کنیم.یادگیری صحیح 인사 خیلی مهم است مخصوصا در زبان کره ای.وقتی شما برای اولین بار با یک کره ای رو به رو می شوید،باید از یک شکل مودبانه برخورد استفاده کنید.فقط بعد از یک دوره آشنایی می توانید از عبارات کمی غیر رسمی تر استفاده کنید (و فقط آنوقت که موضع اجتماعی نسبی اجازه دهد).سه تا از معمول ترین عبارات :
안녕하세요? :شکل مودبانه " حالت چطور است؟ "
" 안녕히 " یعنی " خوب یا سلامت بودن "
안녕히가세요 :یک شکل " خداحافظ " اما فقط توسط شخصی که ایستاده است استفاده می شود.
این " 가 " از " 가다 " (فعل رفتن) می آید.
안녕히계세요 :این نیز یک شکل مودبانه " خداحافظ " اما فقط توسط شخصی که می رود استفاده می شود.
این " 계 " از " 계시다 " (فعل مودبانه ماندن) می آید.

• سطوح گفتار در کره ای
با وجود نوگرایی سریع و رشد نفوذ مسیحیت،کره ای ها پافشارانه بر عقاید اجتماعی کنفسیوس باقی مانده اند.کنفسیوس چیره شدن اثر متقابل اجتماعی در کره ای را ارزش می داند،با یک تاکید قوی موضع اجتماعی نسبی و سن را پوشش می دهد.این ارزش ها در زبان ازمیان اشکال مختلف گفتار منعکس می شوند که دلالت بر سطوح مختلف آشنایی و ادب می کند.
به طور اساسی سه سطح رسمیت در زبان کره ای وجود دارد:
بی ادبانه (반말):در میان دوستان نزدیک و خواهرانمان و برادرانمان استفاده می کنیم.
مودبانه غیر رسمی (존댓말):وقتی که با اشخاص بلندپایه یا غریبه ها اما در وضعیت غیر رسمی صحبت می کنید استفاده می شود؛برای مثال در خانه با والدین،یا با فروشنده مغازه و ... .
مودبانه رسمی (존댓말):در وضعیت رسمی با اشخاص بلندپایه استفاده می شود مثلا با کارفرمایتان در حین کار،با آموزگار و بقیه افرادی که در موقعیت اجتماعی/شغلی بالایی هستند.
مثالی برای نشان دادن سطوح مختلف ادب،ما مثالی از کلمات بله،خیر و رفتن استفاده می کنیم
بله خیر رفتن
بی ادبانه 가 아니 응
مودبانه غیر رسمی 가요 아니예요 네
مودبانه رسمی 갑니다 아닙니다 맛십니다
در این درس ها ما با استفاده از شکل مودبانه غیر رسمی شروع خواهیم کرد.این شکل آسان برای بادگیری و مناسب برای مبتدی ها در اکثر مواقع و وضعیت هاست.

• ترتیب کلمات کره ای
یکی از اولین مزیت هایی که گویندگان فارسی زبان هنگام شروع یادگیری زبان کره ای با آن مواجه می شوند این است که ترتیب کلمات جمله در فارسی و کره ای یکی است (بر خلاف زبان های انگلیسی،عربی و زبان های اروپایی)
در زبان های انگلیسی،عربی و اروپایی ما جمله را پی ریزی می کنیم با فاعل که در اول می آید (در اینجا حامد) سپس ما با فاعل که کاری را که حامد انجام داده توصیف می کند ادامه می دهیم (در اینجا خوردن) و بالاخره جمله را با مفعول که می گوید چه چیز یا چه کسی کار را انجام داده یا چگونه کار به پایان رسید تمام می کنیم (در اینجا کیمشی).
مخلوط کردن اینها می دهد:
Hamed eats kimchi
<subject> <verb> <object>
هر چند در کره ای و فارسی جمله ها بر این اساس ساخته می شوند:
<subject> <object> <verb>
하멛 김치를 먹어요
خورد کیمشی حامد
حالا می رویم تا با افعال کره ای آشنا شویم.

• افعال کره ای (1)
افعال کره ای شامل دو قسمت هستند:ریشه و پایان.ریشه فعل عموما دست نخوره باقی می ماند در حالی که پایان بسته به این که فعل چگونه استفاده می شود تغییر می کند.
اولین شکل فعلی که یاد خواهیم گرفت شکل واژه نامه ای است.افعال در واژه نامه های کره ای با پایان " 다 " ظاهر می شوند.پایان " 다 " شکل مصدری یک فعل را نشان می دهد (ما در فارسی یک " ن " به فعل اضافه می کنیم) مثل خوردن یا ماندن.
در این درس ها ما با افعال کره ای با استفاده شکل واژه نامه ای یا مصدری آنان آشنا خواهیم شد.مثال ها عبارت اند از:
" 가 " + " 다 " = " 가다 " یعنی رفتن
" 먹 " + " 다 " = " 먹다 " یعنی خوردن
در حقیقت برای استفاده از این افعال در گفتار و نوشتار و ... ما پایان مصدری ( 다 ) را برداشته و پایان دیگری را که به زمان اشاره می کند اضافه می کنیم.

• انواع فعل در کره ای
ما فقط شکل مصدری فعل را دیدیم – این پایان ( 다 ) برای تمام افعال کره ای یکسان است.دیگر اشکال فعل وابسته به نوع فعل هستند.
در کره ای سه نوع فعل وجود دارد که از روی ریشه قابل شناسایی هستند.
نوع اول: فعل هایی که ریشه آنها با حروف " ㅏ " یا " ㅗ " تمام می شود.
نوع دوم: فعل هایی که ریشه آنها با سایر حروف صدادار تمام می شود.(" ㅓ " و " ㅣ " و " ㅜ " و ...)
نوع سوم: فهل هایی که ریشه آنها با " 하 " تمام می شود.

• ‍زمان حال ساده (فعل های نوع اول)
تا حالا ما فغط شکل مصدری افعال کره ای را مشاهده کردیم.هر چند،این شکل استفاده کمی در واژه نامه دارد.اینجا ما با شکلی به نام زمان حال ساده از افعال کره ای آشنا خواهیم شد – این شکل بر انجام کار در زمان حال دلالت می کند.برای مثال من کیمشی خوردم یعنی این که خوردن در زمان حال انجام شده است یا دقیقا در زمان حال ذر حال انجام است.
برای به دست آوردن زمان حال ساده از فعل های نوع اول ما به سادگی پایان مصدری ( 다 ) را انداخته و به جای آن ( 아요 ) را به ریشه فعل اضافه می کنیم.
برای مثال: 가다 (رفتن).ما (다) را انداخته و (아요) اضافه می کنیم تا (가아요) را به دست آوریم.در این مورد ما اتصال دو حرف صدادار ( 아 و ㅏ ) را داریم که به صورت 가요 مخفف می شوند.
همچنین در این مورد هم ما یک اختصار داریم،برای مثال 오다 (آمدن) ما (다) را انداخته و (아요) اضافه می کنیم که می دهد 오아요 و مختصر می شود به 와요.

• 에 + اسم = به ...
برای نشان دادن موقعیت یا جهت نسبی،یک حرف اضافه به یک اسم اضافه می کنیم.در فارسی ما معمولا حرف اضافه را قبل از اسم اضافه می کنیم:برای مثال " به " قبل از اسم " مغازه " قرار می گیرد تا عبارت " به مغازه " به دست آید.
در کره ای حرف اضافه به پایان اسم و بدون هیچ فاصله ای بین آن دو اضافه می شود.
در این درس ما با حرف اضافه کره ای 에 به معنی " به " آشنا می شویم.
این حرف اضافه می تواند برای مثال به اسم کره ای " 가게 " (مغازه) اضافه شود که می دهد:
가게 + 에 = 가게에 یعنی "به مغازه"


لغات جدید
نکته:چیزی شبیه به صدای تلفظی هر کلمه داخل پرانتز قرار داده شده است.

• اینسا 인사
안녕하세요 (آنا(ه)سیو) حالت چطور است؟
این شکل مودبانه ایست که در موقعیت های رسمی و نیمه رسمی استفاده می شود.
안녕히가세요 (آناهی کَسیوُ) خداحافظ
توسط شخصی که مکان را ترک نمی کند استفاده می شود.
안녕히가세요 (آناهی کِسیوُ) خداحافظ
توسط شخصی که شخص مانده را ترک می کند استفاده می شود.

• افعال
가다 (کادا) رفتن
오다 (اُدا) آمدن
자다 (چادا) خوابیدن
맞다 (مَچدا) تصحیح کردن
보다 (بُدا) دیدن
살다 (سَلدا) زندگی کردن
먹다 (مُکدا) خوردن
마시다 (ماشیدا) آشامیدن
하다 (هادا) انجام دادن،ساختن
공부하다 (کُبوهادا) درس خواندن
존화하다 (چُنُهادا) تلفن زدن
존화: تلفن

• اماکن
집 (چیب) خانه
가게 (کَگِ) مغازه،فروشگاه
학교 (هک(گ)یوُ) مدرسه
시장 (شیجَنگ) بازار
우체국 (اوچچِ گوگ) اداره پست

• حرف اضافه
어디 (اُدی) کجا

• بقیه
네 (ن–ِ) بله
아니에요 (آنی یِیوُ) نه
아니오 (آنیو) نه
اختصار아니에요 و شاید کمی محاوره ای تر


خلاصه دستور زبان

برخورد ساده
안녕하세요حالت چطور است؟
안녕히가세요خداحافظ
안녕히가세요خداحافظ

ترتیب کلمات کره ای
فاعل – مفعول – فعل

شکل مصدری فعل
ریشه فعل + 다

سه نوع فعل
نوع 1:حرف صدادار آخر ㅏ و ㅗ
نوع 2:هر حرف صدادار دیگر
نوع 3:پایان 하

زمان حال ساده
فعل نوع 1:ریشه فعل + 아요
(نکته اخنصار در محل برخورد دو حرف صدادار)

حرف اضافه " به "
اسم + 에


دستور زبان : درس دوم

پیش نما
در این درس ...

زمان حال ساده (2)
داشتن ، وجود داشتن / نداشتن
اعداد- اصیل کره ای
حرف شمارنده عام
لطفا به من بده ...
واژگان (2)


لغات جدید


اعداد اصیل کره ای

하나 (هانا) یک
둘 (دول) دو
셋 (س–ِ) سه
넷 (ن–ِ) چهار
다섯 ( (ه)|(ت) –َساب ) پنج
여섯 (یاسا) شش
일곱 (ایلکُب) هفت
여덟 (یُودُلب) هشت
아홉 (آهُب) نه
열 (یُول) ده

열하나 (یُول هانا) یازده (ده-یک)
열둘 (یُول دول) دوازده (ده-دو)


افعال

주다 (چودا) دادن
وقتی که می خواهیم چیزی را برای کسی انجام دهیم نیز استفاده می شود.
드시다 (سوشیدا) خوردن
این شکل مودبانه 먹다 می باشد.
읽다 (ایل(ک)دا) خواندن
깎다 (ک'–َگ'دا) بریدن
울다 (اولدا) گریه کردن
운동하다 (اوندُنگهادا) تمرین کردن

있다 (ای(س)دا) بودن،داشتن،وجود داشتن
없다 (اُبدا) نبودن،نداشتن،وجود نداشتن
این متضاد 있다 است.


اسامی

과일 (کُاایل) میوه
사과 (سَگُوا) سیب
배 (پ–ِ(ه)) گلابی
귤 (کیُل) پرتقال
바나나 (بَنانا) موز
물 (مول) آب
콜라 (کولا) نوعی ماده شیرین که از برگ و میوه درخت کولا گرفته می شود.
홍차 (هُنگ چا) چای سیاه
홍 در حقیقت به معنی قرمز است.
커피 (کاپی) قهوه
맥주 (مِکجو) آبجو
소주 (سُجو) نوشابه کره ای،نوشیدنی سنتی برنج کره ای
빵 (بَن(گ)) نان
همچنین برای خیلی از سایر غذاهای پخته ای که پایه آنها آرد است نیز استفاده می شود.
연필 (یُنپیل) مداد
지우개 (چی اوگه) پاک کن


بقیه

몇 (میُ(ج)) چقدر
برای پرسیدن زمان : 몇 시간 و پرسیدن در مورد اعداد : 몇개 به کار می رود.
개 (که) شمارنده
این شمارنده عام است.
무엇 (موا) چه
뭐 (مُو) چه، کدام
این شکل کوتاه شده무엇است.
그러면 (کورُمیُن) در آن مورد، پس، سپس، بنابراین



دستور زبان


زمان حال ساده – ادامه (افعال نوع 2 و 3)

ما در درس یک زمان حال ساده افعال نوع یک را دیدیم.ما به سادگی پایان مصدری 다 را انداخته و 아요 اضافه می کنیم.
در مورد افعال نوع 2 هم (آنهایی که حروف صدادار دیگری دارند)،ما دوباره پایان مصدری 다 را انداخته اما این بار 어요 اضافه می کنیم.شاید در بعضی موارد اختصار هم وجود داشته باشد.برای مثال 마시다 (نوشیدن) می شود 마시어요 که مختصر می شود به 마셔요 .
در موردذ افعال نوع 3 هم (آنهایی که پایان مصدری 하다 دارند) ما به سادگی آن پایان را با 해요 عوض می کنیم.برای مثال 공부하다 (درس خواندن) می شود 공부해요 .
خلاصه: افعال نوع 1: ریشه فعل + 아요
افعال نوع 2: ریشه فعل + 어요
افعال نوع 3: جا به جایی 하다 با 해요


داشتن یا نداشتن – 있다 ، 없다

شاید دو تا از مهمترین افعال کره ای که استفاده می شود افعال 있다 و 없다 باشد.معادل فارسی آنها بودن/نبودن یا داشتن/نداشتن است.
استفاده آنها در مفهوم "داشتن" مطابق مثال فوق است: 김치 있어요 ? (آیا شما (هیچ) کیمشی دارید ؟).
وقتی که در مفهوم "بودن" استفاده می شود کمی پیچیده تر است.معنی آنها در این مفهوم بیان بیشتر وجود است. مثل 김치 어디에 있어요 ? (کیمشی کجا است ؟ یا کیمشی در کجا وجود دارد ؟).
این زوج از افعال در مفاهیم "آن کیمشی است" یا "من حامد نیستم" یا "آنها کره ای هستند" و ... استفاده نمی شوند.


اعداد اصیل کره ای

کره ای ها قبول کرده اند که از دو سیستم شمارش استفاده کنند – یکی بر اساس اعداد اصیل کره ای (Pure Korean numbers) پایه ریزی شده است و دیگری بر اساس اعداد چینی – کره ای (Sino-Korean numbers) پایه ریزی شده است.
در این درس ما با 12 عدد اول اصیل کره ای آشنا خواهیم شد.
قاعده اصلی برای کاربرد این دو سیستم این است که اعداد کره ای اصیل برای شمارش اشیا مادی و ساعت روز بکار می روند،در حالی که اعداد کره ای – چینی برای شمارش مفاهیم غیر مادی و پول و دقیقه ساعت استفاده می شود.
اعداد اصیل کره ای:
یک 하나
دو 둘
سه 셋
چهار 넷
پنج 다섯
شش 여섯
هفت 일곱
هشت 여덟
نه 아홉
ده 열
یازده 열하나 (ده-یک)
دوازده 열둘 (ده-دو)


شمارنده عام 개

وقتی که در کره ای اشیا را می شمارید،به طور عادی از یک شمارنده استفاده می کنید.شمارنده های معمول مختلفی در زبان کره ای وجود دارد – که یک نوع خاص آن به شی شمارش شده مربوط می شود.
شمارنده 개 برای اشیا عام استفاده می شود.در درس های بعدی ما با سایر شمارنده های خاص آشنا می شویم.
ما با مثال زیر استفاده از شمارنده ها را نشان می دهیم:
사과 두 개 있어요
(دو سیب وجود دارد.)
نکته اول این که عدد اصیل کره ای 둘 وقتی که با یک شمارنده استفاده شود به 두 کوتاه می شود.این اتفاق در مورد اعداد 1 تا 4 می افتد: 하나 می شود 한 개 ؛ 둘 می شود 두 개 ؛ 셋 می شود 세 개 ؛ و 넷 می شود 네 개 .
نکته آخر این که عدد و شمارنده بایستی به دنبال یک فعل قرار گیرند.


لطفا به من بده .../لطفا بخور ...

ترکیب اسم + 주세요 می تواند برای درخواست کردن استفاده شود.به طور عادی برای درخواست کردن چیزی در مغازه استفاده می شود.برای مثال:
사과 두 개 주세요
(لطفا دو سیب به من بدهید.)
ترکیب متعارف دیگری که برای مودبانه درخواست خوردن کردن استفاده می شود اسم + 드세요 است.برای مثال:
사과 드세요
(لطفا سیب بخورید.)
در درس های آینده خواهیم دید که ترکیب اسم + 주세요 همچنین می تواند در مورد درخواست از شخصی برای انجام دادن کاری برای شما نیز استفاده شود.



خلاصه دستور زبان

زمان حال ساده (نوع 2 و 3)
فعل نوع 2 (حرف صدادار آخر به غیر از ㅏ و ㅗ ) اضافه کردن 어요 .
فعل نوع 3 (پایان 하다 ) عوض کردن 하다 با 해요 .

داشتن /وجود داشتن
있다 – داشتن، یا وجود داشتن
없다 - نداشتن، وجود نداشتن

اعداد اصیل کره ای

하나



다섯
여섯
일곱
여덟
아홉

열하나
열둘


شمارنده عام 개
اشیا عام با الگوی زیر شمارده می شوند: عدد اصیل کره ای به علاوه 개 .